Historia powstania szkoły

Tak się zaczęło...

Trudno jest dziś określić od jak dawna istnieje i działa szkolnictwo na terenie Tarnawy. Historia szkolnictwa na tym terenie sięga przełomu wieków XIX i XX. Pierwsza szkoła została założona w Tarnawie Dolnej właśnie pod koniec XIX wieku w budynku prywatnym u pana Kułaka w pobliżu dzisiejszych zabudowań państwa Wodzińskich. Wiele pracy w uruchomienie szkoły włożyła pani Władysława Podwapińska, ówczesna właścicielka dworu, która była wielką orędowniczką tej sprawy. Pierwszą nauczycielką placówki była pani Zofia Zbożańska. Naukę religii w tym czasie prowadzili, na początku ksiądz greckokatolicki a później również ksiądz rzymskokatolicki. Obie szkoły, zarówno w Tarnawie Górnej jak i Dolnej, były ciągiem klas I - IV. Po jakimś czasie, dzięki staraniom ówczesnego wójta wsi pana Andrzeja Rudego, w drugim dziesięcioleciu XX wieku wybudowano w czynie społecznym nowy budynek szkolny w Tarnawie Górnej. Potem szkoła mieściła się w plebani greckokatolickiej. Zajęcia w tej szkole zarówno w okresie przedwojennym jak i w czasie wojny prowadziły panie: Bronisława Kowalówna, Helena Frippel i Zofia Łuczka. Mieszkańcy Tarnawy Dolnej z początkiem lat 20 wybudowali drewnianą szkołę, obok posesji pana Kudlika. Był to budynek z jedną izbą do nauczania i mieszkaniem dla nauczyciela. Do II wojny światowej uczęszczały do niej dzieci klas I - IV. Nauka odbywała się w zespo­łach łączonych. Do klasy I i II dzieci uczęszczały jeden rok, natomiast do klasy III - trzy lata. W tym okresie nauczanie prowadziła pani Jasłowska. Czas II wojny światowej bardzo negatywnie odbił się na szkolnictwie w Tarnawie. Nauka nie mogła odbywać się systematycznie i zgodnie z przedwojennymi programami. Mimo to dzieci uczęszczały na zajęcia, które odbywały się zarówno w budynkach Tarnawy Górnej, jak i Dolnej.

Czasy powojenne...

Po wyzwoleniu, w 1946 r., w Tarnawie Dolnej powołano siedmioklasową szkołę podstawową. Uczęszczały do niej dzieci z Tarnawy Dolnej, a od kl. V dzieci z Tarnawy Górnej i Olchowej. Do klas VI i VII dochodziły również dzieci z sąsiednich miejscowości, tj. Czaszyna, Łukowego i Średniego Wielkiego. Z działalnością tej placówki ściśle wiąże się osoba pana Stanisława Błażowskiego, który już w roku 1947 rozpoczął w niej swoją pracę jako nauczyciel, absolwent Liceum Ogólnokształcącego profilu matematyczno -fizycznego w Sanoku. Po ukończeniu Liceum Pedagogicznego w Krośnie i uzyskaniu kwalifikacji pedagogicznych kontynuował naukę w Krakowie na Wyższym Kursie Nauczycieli na kierunku matematyczno - fizyczno - chemicznym. W roku 1952 panu Stanisławowi Błażowskiemu powierzono funkcję kierownika szkoły. Z wywiadu z panem Stanisławem Błażowskim wynika, że pierwszym kierownikiem powojennej placówki aż do 1951 był pan Stanisław Śliwiński. W roku szkolnym 1951/1952 funkcję tę pełniła pani Irena Hnyda. Pan Błażowski z wielkim sentymentem wspomina tamte trudne lata. Szkoła mieściła się w kilku budynkach: budynek główny drewniany stał na placu obecnego składu desek (obok obecnej Świetlicy Wiejskiej w Tarnawie Dolnej), jedna sala znajdowała się w prywatnym domu pani Władysławy Dawidko, a inna w obecnym budynku poczty. Placówką tę, jak już zostało wspomniane, kierował pan Stanisław Sliwiński, a obowiązki nauczycieli pełnili: p.Irena Hnyda, p. Jadwiga Stachowicz, p. Stanisław Błażowski, p. Maria Teleśnicka, p. Stefania Chomętowska, p. Józefa Chimiak (p. Józefa pochodziła z Kresów z okolic Tarnopola i uczyła języka rosyjskiego). W latach tych, w okresie zimowym, prowadzono zajęcia dla analfabetów. Przez kilka lat uczono grupy ok. trzydziestoosobowe w każdej z okolicznych wsi.

Tak powstała nowa szkoła...

Podniesienie w roku szkolnym 1966/67 stopnia organizacyjnego o jeden rok - do szkoły ośmioklasowej, organizacja szkół gminnych oraz projekt obowiązkowej szkoły dziesięcioletniej, która miała znajdować się w Tarnawie Dolnej, spowodował podjęcie starań o budowę nowej wielofunkcyjnej szkoły. Mimo projektów wstępnych rozbudowy starej bazy, po jednej z wizytacji Kuratorium Rzeszowskiego postanowiona zakupić typowy projekt szkoły dziesięcioletniej. Projekt taki został zakupiony na początku lat 70. Rozpoczęto przygotowania do budowy. Początkowo prace przebiegały sprawnie. Z chwilą reorganizacji administracji państwowej w 1975 r. Tarnawa znalazła się w woj. krośnieńskim, które miało swoje ogromne potrzeby. W związku z tym, nikt z ówczesnych władz nie chciał zatwierdzić budowy nowej szkoły. Ponieważ jednak budowy tego typu szkół realizowane były z budżetu centralnego, decyzję ostateczną podejmowała Rada Ministrów na wniosek Ministra Oświaty. W związku z powyższym pan Stanisław Błażowski - ówczesny Inspektor Oświaty w gminie Zagórz udał się w tej sprawie do Warszawy do Ministra Oświaty. Tutaj pomocy udzielił mu dyrektor Departamentu Oświaty M. Rataj a szczególnie mocno w tą sprawę zaangażował się Franciszek Filipowicz - były sekretarz ZNP w Przemyślu, o którym pan Stanisław Błażowski mówi: „największy dobroczyńca i orędownik budowy Szkoły Podstawowej w Tarnawie Dolnej". Ostatecznie zatwierdzono założenia ekonomiczno -techniczne, a na głównego wykonawcę wskazano Sanockie Przedsiębiorstwo Budowlane SPB.

A teraz gimnazjum...

1 września 1999 r., uchwałą Rady Miasta w Zagórzu powołano do życia Gimnazjum w Tarnawie Dolnej, w którego obwodzie znajdują się miejscowości: Czaszyn, Łukowe, Średnie Wielkie, Kalnica, Olchowa, Tarnawa Górna i Tarnawa Dolna. W pierwszym roku tj. 1999/2000 naukę w czterech oddziałach klas pierwszych rozpoczęło 101 uczniów. Wśród nich znaleźli się także uczniowie z Kulasznego, Poraża i Wielopola.  Od samego początku zadbano o integrację zespołów klasowych oraz o wyrównanie poziomu startu dla uczniów z różnych szkół.